Ik ben alleen, wij zijn saempjes

Vorig weekend werd het stuk ‘Saempjes’ opgevoerd, een productie van de Amsterdamse JeugdteJAterschool met 11 jongeren, geregisseerd door Jessica Zeylmaker. Marijn van INKIJK was erbij en doet verslag van het stuk.

Muziek heelt wonden, bind ons en raakt ons daar waar we geraakt moeten worden. En op het moment dat je denkt dat je er alleen voor staat werkt niks beter dan een gevoel van saamhorigheid en veiligheid. Welkom bij Saempjes.

Elf jongeren hebben twee dingen met elkaar gemeen, hun liefde voor de artiest Stromae en het verliezen van hun vader. Ze vinden steun bij elkaar en krijgen hoop voor een betere toekomst. De liefde voor de groep word het belangrijkste in hun leven en het verlangen om ergens bij te horen. Maar al snel blijk een paar keer in de week een kop koffie drinken niet genoeg. Waarom zouden we nog naar school gaan, als we elkaar veel beter dingen kunnen leren? Waarom nog thuis wonen, als we beter voor elkaar kunnen zorgen?

“Waarom nog thuis wonen, als we beter voor elkaar kunnen zorgen?”

Zo zullen ze geen invloeden meer hebben van de buiten wereld en bij elkaar kracht vinden. Hun fanclub wordt een familie die leeft op regels en de regels leven in hen. De groep zal altijd voorop staan en contact met anderen is uitgesloten, vanaf nu zijn ze op elkaar aangewezen.

“Hun fanclub wordt een familie die leeft op regels en de regels leven in hen.”

unnamed (1).jpg

Helaas lukt het niet iedereen om zich aan de groepsregels te houden. Er word toch contact opgenomen met overbezorgde ouders en zo blijkt ook niet iedereens vader overleden te zijn. Dit zorgt voor spanningen in de groep en angst om buiten de boot te vallen. De regels moeten worden aangepast. Anders zullen ze nooit een grote groep kunnen bereiken. Want daar gaat het nu allemaal om, een werkelijke verandering kunnen maken.

De zaken worden steeds moeilijker onder controle te houden, de gebeurtenissen nemen hun loop en de boodschap blijkt steeds duidelijker te worden. Een groep is geen groep zonder leider. Iemand met een doel, een ambitie en de kracht om te leiden. Heersen blijkt helemaal niet moeilijk, want mensen zijn net als poppen. We spelen met ze, tot ze ons tegen werken. Dan mogen ze weer terug in de doos onder ons bed.

“Heersen blijkt helemaal niet moeilijk, want mensen zijn net als poppen.”

unnamed (2).jpg‘Saempjes’ is een krachtig toneelstuk wat weergeeft hoe makkelijk mensen te beïnvloeden zijn. De karakters zijn goed uitgediept, getoond wordt hoe mensen kunnen worden gemanipuleerd en hoe verzet kan worden gebroken. De gehele voorstelling heb ik op het puntje van mijn stoel gezeten en de spanning werd tot het einde vastgehouden. De verloop is onverwacht en onvoorspelbaar. Het laat zien wat een verlangen naar ergens bij te horen met mensen kan doen en hoe snel iets onschuldigs om kan slaan in een grote beweging. En tot slot nog even een compliment voor de outfits, decor en de cast. Het was een totael plaatje!

Marijn Sterre Huijers
Foto’s van Anne-Sophie Laurentius en Rob Becker 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s